Azərbaycan xalqının tarixində 31 mart faciəsi yalnız bir matəm günü kimi deyil, həm də milli yaddaşın və tarixi ədalət uğrunda mübarizənin rəmzi kimi xüsusi yer tutur. Bu gün xalqımızın üzləşdiyi ən ağır sınaqlardan birinin xatirəsini yaşadır və gələcək nəsillərə ötürülməsini təmin edir. Tarixin bu qanlı səhifəsi göstərir ki, xalqımız yalnız inkişaf yolu keçməyib, eyni zamanda böyük faciələrlə üzləşərək öz mövcudluğunu qoruyub saxlamışdır.

XIX əsrdən etibarən regionda baş verən geosiyasi dəyişikliklər Azərbaycan torpaqlarında demoqrafik vəziyyətin süni şəkildə dəyişdirilməsinə səbəb olmuşdur. Bu proseslər nəticəsində yerli əhali sıxışdırılmış, müxtəlif bölgələrdə gərginlik artmışdır. Bu gərginlik zaman keçdikcə daha da kəskinləşmiş və XX əsrin əvvəllərində açıq qarşıdurmalar şəklini almışdır.

1918-ci ilin mart-aprel hadisələri bu siyasətin ən qanlı mərhələsi kimi tarixə düşmüşdür. Həmin dövrdə minlərlə günahsız insan yalnız milli və dini mənsubiyyətinə görə qətlə yetirilmiş, yaşayış məntəqələri dağıdılmışdır. Hadisələrin geniş coğrafiyanı əhatə etməsi onların təsadüfi deyil, planlı xarakter daşıdığını göstərir.

Bu faciələr uzun müddət lazımi qiymətini ala bilməmiş, sovet dövründə isə həqiqətlər gizlədilmişdir. Yalnız müstəqillik əldə edildikdən sonra bu hadisələrə obyektiv yanaşma formalaşmışdır. Məhz Ümummilli Lider Heydər Əliyevin imzaladığı fərmanla 31 mart rəsmi olaraq Soyqırımı Günü elan edilmişdir.

Bu gün 31 mart hadisələrinin anılması həm tarixi yaddaşın qorunması, həm də gələcək nəsillərin bu faciələrdən dərs çıxarması baxımından mühüm əhəmiyyət daşıyır. Tarixi unutmaq deyil, ondan nəticə çıxarmaq xalqın gələcəyini daha möhkəm qurmasına xidmət edir.

Rafiq Kalbalıyev

YAP Şuşa rayon təşkilatının 39 nömrəli ərazi partiya təşkilatının sədri müavini